Wskrzeszenie aktywów McPhy i produkcja pierwszego elektrolizera „nowej generacji”

• Kluczowe wydarzenie (Lipiec 2026): Belgijska grupa John Cockerill wyprodukowała w Belfort (Francja) pierwszy ciśnieniowy stos elektrolizera alkalicznego o mocy 5 MW – dokładnie rok po przejęciu upadłych aktywów francuskiego pioniera McPhy.
• Transakcja roku za ułamek ceny: McPhy (które w swojej historii pozyskało 358 mln EUR kapitału) zbankrutowało przez opóźnienia w projektach. John Cockerill przejął jego fabrykę i patenty za zaledwie ok. 600 tys. EUR. Transakcję wsparł rząd Francji kwotą ok. 50 mln EUR, aby uratować strategiczny unijny projekt IPCEI w Belfort.
• Synergia technologiczna: Połączenie patentów McPhy (elektroliza ciśnieniowa 30 bar) ze skalą John Cockerill pozwala produkować wodór pod wysokim ciśnieniem bezpośrednio z urządzenia. Eliminuje to potrzebę stosowania drogich kompresorów zewnętrznych, dając grupie deklarowane 10–15% przewagi konkurencyjnej (niższy CAPEX/OPEX).
• Aktywność komercyjna: Równolegle z R&D w Belfort, John Cockerill realizuje duże kontrakty: kończy montaż 25 MW w belgijskim porcie Zeebrugge (projekt HyOffWind) oraz produkuje 40 MW dla poufnego klienta w Holandii.
• Wniosek rynkowy: Branża wkracza w fazę dojrzałości. Małe, wodorowe spółki pure-play (bez innych źródeł dochodu) upadają przez opóźnienia inwestycyjne. Rynek konsoliduje się w rękach wielkich, zdywersyfikowanych koncernów inżynieryjnych o globalnej skali.

Rok po przejęciu kluczowych aktywów francuskiego producenta elektrolizerów McPhy Energy, belgijska grupa John Cockerill wyprodukowała w fabryce w Foussemagne pod Belfortem pierwszy ciśnieniowy elektrolizer alkaliczny o mocy 5 MW, zmontowany w całości na terenie Francji z wykorzystaniem technologii i zasobów przejętych po upadłości McPhy [1][3]. To wydarzenie – z pozoru techniczna ciekawostka przemysłowa – jest w rzeczywistości domknięciem jednej z bardziej wymownych historii europejskiego sektora wodorowego ostatnich dwóch lat: upadku spółki uznawanej niegdyś za jednego z liderów technologii elektrolizy w Europie i jej wchłonięcia przez znacznie większego, zdywersyfikowanego gracza przemysłowego.

Równolegle z uruchomieniem produkcji w Belfort, John Cockerill rozpoczął w zakładzie w Aspach przygotowania do produkcji ośmiu elektrolizerów o łącznej mocy 40 MW, przeznaczonych na nieujawniony jeszcze projekt w Holandii [3]. Firma nie chce na razie ujawnić danych klienta – jak przekazała redakcji H2 View, odbiorca zastrzegł sobie poufność [29]. Ten epizod domyka się w szerszy obraz: równocześnie z uruchomieniem produkcji dla rynku holenderskiego, John Cockerill kończy instalację 25 MW elektrolizerów w belgijskim porcie w Zeebrugge, gdzie do 2026 roku ma ruszyć produkcja do 3700 ton zielonego wodoru rocznie [17][18][19].

Niniejszy tekst rekonstruuje pełny kontekst tej transakcji: przyczyny upadku McPhy, warunki przejęcia jego aktywów, technologiczne przesłanki tej fuzji oraz miejsce, jakie zajmuje ona w globalnej strategii przemysłowej John Cockerill – firmy, która w ciągu kilku lat zbudowała sieć gigafabryk elektrolizerów na czterech kontynentach.

Część I. Upadek McPhy Energy – anatomia niepowodzenia

Od pioniera magazynowania wodoru do producenta elektrolizerów

McPhy Energy powstała w 2008 roku w La Motte-Fanjas we francuskich Alpach, początkowo jako spółka rozwijająca technologię magazynowania wodoru w wodorkach metali [51][56][57]. W 2013 roku firma przejęła włoskiego producenta elektrolizerów alkalicznych Piel, co zapoczątkowało jej stopniowe przeprofilowanie w kierunku produkcji urządzeń do elektrolizy [51]. Spółka weszła na giełdę Euronext Growth w Paryżu w 2014 roku, a w 2018 roku francuski koncern energetyczny EDF objął w niej 21,7% udziałów [51]. Kolejne lata przyniosły dynamiczny rozwój międzynarodowy – ekspansję do Niemiec, Włoch, Abu Zabi i Stanów Zjednoczonych – oraz istotne rundy finansowania: 6,9 mln euro w 2019 roku i aż 180 mln euro w roku 2020, z czego 30 mln euro wniosła amerykańska Chart Industries, a 15 mln euro francuski Technip Energies [51].

W 2021 roku McPhy weszła w skład konsorcjum realizującego projekt GreenH2Atlantic w Sines w Portugalii, dostarczając 100 MW elektrolizera z serii „Augmented McLyzer” [51] – temat, który wodorowa.eu opisywała już w odrębnym materiale. Symbolicznym punktem kulminacyjnym rozwoju spółki było otwarcie w 2024 roku pierwszej francuskiej fabryki elektrolizerów w Belfort [56].

Załamanie finansowe: 2024–2025

Mimo tych sukcesów wizerunkowych, fundamenty finansowe McPhy zaczęły się kruszyć już w 2024 roku. W styczniu 2025 roku spółka drastycznie obniżyła prognozę przychodów za 2024 rok – z zakładanych wcześniej 18–22 mln euro do około 11 mln euro [14][15][27][28]. Głównymi przyczynami były opóźnienia w rozliczaniu przychodów z kluczowego projektu Djewels – 20 MW instalacji elektrolizy budowanej w Holandii wspólnie z Technip Energies dla HyCC – oraz koszty związane z wycofaniem się z historycznego segmentu stacji tankowania wodoru [15][25].

Opublikowane w marcu 2025 roku wyniki roczne potwierdziły skalę problemu: przychody spadły o 30% rok do roku, do 13,2 mln euro, przy jednoczesnym pogłębiającym się ujemnym wyniku EBITDA (–24,7 mln euro w pierwszej połowie 2024 roku) [12][13][21][22][26]. Portfel zamówień rósł (do 29,8 mln euro na koniec 2024 roku, +25% r/r), ale nie rekompensowało to strukturalnej słabości modelu rozliczeń „kamień milowy po kamieniu milowym”, przy którym opóźnienia w realizacji dużych kontraktów – takich jak Djewels – bezpośrednio drenowały płynność spółki [21][26].

W tej sytuacji zarząd McPhy uruchomił w kwietniu 2025 roku postępowanie koncyliacyjne (conciliation) i zaprosił potencjalnych nabywców do składania ofert na aktywa spółki [12][16]. Gdy żadna oferta nie pozwoliła na kontynuację działalności w dotychczasowej formie („in bonis”), 4 czerwca 2025 roku Sąd Gospodarczy w Belfort otworzył formalne postępowanie naprawcze (redressement judiciaire) [9][11][16][18]. Równolegle wszczęto postępowania zapobiegawcze wobec spółek zależnych McPhy w Niemczech i we Włoszech [9]. Termin składania ofert na przejęcie całości lub części aktywów wyznaczono na 13 czerwca 2025 roku, a sąd rozpatrzył je na posiedzeniu 24 czerwca [8][11][16].

Wyrok sądu i przekształcenie w likwidację

8 lipca 2025 roku Sąd Gospodarczy w Belfort zatwierdził ofertę John Cockerill Hydrogen na przejęcie części aktywów McPhy, jednocześnie przekształcając postępowanie naprawcze w formalną likwidację sądową w odniesieniu do aktywów i działalności nieobjętych transakcją [4][7][8]. Decyzja ta oznaczała wykreślenie akcji McPhy z obrotu giełdowego, a wobec przewidywanej relacji między wartością likwidowanego majątku a zobowiązaniami spółki, wartość rezydualna akcji została uznana za praktycznie zerową – bez żadnej rekompensaty dla akcjonariuszy [8][11].

Warto odnotować, że według jednego źródła branżowego (Haush) – które jako jedyne podało te dane, w związku z czym należy je traktować z ostrożnością do czasu potwierdzenia przez źródła pierwotne – transakcja miała opiewać na zaledwie około 600 tys. euro, podczas gdy McPhy w ciągu swojego istnienia pozyskała łącznie szacunkowo 358 mln euro kapitału publicznego i prywatnego [7]. To samo źródło, powołując się na agencję AFP, wskazuje, że John Cockerill ma otrzymać od francuskiego rządu wsparcie publiczne rzędu 50 mln euro na kontynuację działalności zakładu [7]. Żadna z tych dwóch kwot nie została potwierdzona w oficjalnym komunikacie John Cockerill ani w depeszach innych obserwowanych redakcji branżowych, dlatego wodorowa.eu sygnalizuje tę informację jako wymagającą dalszej weryfikacji.

Część II. Warunki przejęcia i motywacje stron

Co dokładnie kupił John Cockerill

Zgodnie z oficjalnym komunikatem John Cockerill, przedmiotem transakcji – skutecznej od północy z 8 na 9 lipca 2025 roku – były: zakład w Belfort (a ściślej w sąsiedniej gminie Foussemagne), wraz z powiązanymi technologiami i własnością intelektualną, a także zatrudnienie 51 pracowników na terenie Francji [2][4][9][10]. W komunikatach prasowych mowa jest o zabezpieczeniu około 50 wysoko wykwalifikowanych miejsc pracy [2][9]. Zakład w Foussemagne – zaprojektowany pierwotnie przez McPhy z myślą o docelowej mocy produkcyjnej 1 GW rocznie – ma pod nowym właścicielem skupić się na rozwoju technologii i elektrolizerów nowej generacji, podczas gdy wielkoseryjna produkcja komercyjna pozostaje domeną istniejących zakładów John Cockerill w Aspach (Francja) i Seraing (Belgia) [3][21].

Głosy interesariuszy

Transakcja została powitana entuzjastycznie przez lokalnych i krajowych decydentów. Nicolas de Coignac, prezes John Cockerill Hydrogen, określił ją jako ukierunkowane przejęcie, które zabezpiecza strategiczny zasób przemysłowy i tworzy podstawy pod kolejną generację elektrolizerów [10]. Damien Meslot, mer Belfort i przewodniczący aglomeracji Grand Belfort, podkreślił, że dzięki wsparciu grupy wielkości John Cockerill, gigafabryka w Foussemagne zyskuje nowy wymiar, który uspokoi klientów i otworzy nowe rynki, umacniając francusko-belgijski charakter przedsięwzięcia oraz suwerenność francuskiego sektora zielonego wodoru [2][10]. Głos zabrał również Cédric Perrin, senator regionu Belfort [10].

Logika przemysłowa: dlaczego John Cockerill kupił bankruta

Z perspektywy John Cockerill przejęcie miało sens na kilku poziomach jednocześnie. Po pierwsze, dawało natychmiastowy dostęp do jednej z niewielu w Europie fabryk o docelowej skali gigawatowej, bez konieczności budowy nowego zakładu od podstaw – co pozwoliło ominąć wieloletnie opóźnienia i koszty typowe dla inwestycji typu greenfield [7]. Po drugie, McPhy dysponowała rozbudowanym portfolio własności intelektualnej w zakresie technologii alkalicznej oraz PEM (proton-exchange membrane), co miało wzmocnić zaplecze badawczo-rozwojowe John Cockerill [7]. Po trzecie – i to jest sedno technologicznego uzasadnienia całej operacji – firma zapowiedziała, że łącząc własne ogniwa elektrolizy z wybranymi, innowacyjnymi komponentami przejętymi po McPhy, zamierza uzyskać przewagę konkurencyjną rzędu 10–15% względem swoich obecnych modeli [2][9][10][29]. Deklaracja ta nie została jak dotąd poparta niezależnie zweryfikowanymi danymi technicznymi ani testami porównawczymi – pozostaje na razie celem deklarowanym przez producenta.

John Cockerill tradycyjnie słynie z produkcji bardzo dużych, stabilnych stosów alkalicznych (głównie na bazie chińskiej technologii Jingli).

McPhy wniosło unikalne patenty w zakresie wysokociśnieniowej elektrolizy alkalicznej (seria McLyzer pracująca pod ciśnieniem 30 bar) oraz zaawansowanych powłok elektrod o wysokiej gęstości prądu (tzw. high current density electrodes).

Efekt: Połączenie gigantycznych, wydajnych elektrod Cockerilla z technologią ciśnieniową McPhy pozwala na produkcję wodoru pod wysokim ciśnieniem bezpośrednio z elektrolizera, eliminując potrzebę instalowania energochłonnych kompresorów pierwszego stopnia. To drastycznie obniża koszty inwestycyjne (CAPEX) i operacyjne (OPEX) całego systemu.

Część III. Pierwszy owoc integracji: elektrolizer 5 MW z Foussemagne

Rok po formalnym zamknięciu transakcji, zespoły z trzech lokalizacji – Belfort we Francji, Wildau w Niemczech oraz Seraing w Belgii – wspólnie wyprodukowały i zmontowały pierwszy stos elektrolizera o mocy 5 MW w całości na terytorium Francji [3]. John Cockerill przedstawia to osiągnięcie jako dowód, że know-how techniczne przejęte po McPhy zostało skutecznie zintegrowane z organizacją John Cockerill Hydrogen, a jednocześnie jako potwierdzenie zdolności grupy do dalszego rozwijania strategicznych technologii elektrolizy w Europie [3].

Elektrolizer ma postać ciśnieniowego urządzenia alkalicznego – a więc technologii, w której John Cockerill i McPhy specjalizowały się od lat, w odróżnieniu od konkurencyjnej technologii PEM, promowanej m.in. przez część azjatyckich i amerykańskich producentów [2]. Moc 5 MW odpowiada mniej więcej 1000 Nm³ wodoru na godzinę, co – według materiałów własnych John Cockerill Hydrogen – lokuje ją w górnym przedziale mocy oferowanych obecnie na rynku pojedynczych modułów elektrolizy [38].

Gigafabryka w Belfort na tle globalnej sieci John Cockerill

Warto umieścić ten pojedynczy fakt produkcyjny w szerszym kontekście przemysłowym. John Cockerill – firma wywodząca swoją nazwę od XIX-wiecznego brytyjskiego założyciela i działająca nieprzerwanie od 1817 roku – zbudowała w ostatnich latach jedną z najbardziej rozgałęzionych globalnie sieci produkcji elektrolizerów alkalicznych [41][48]. Według danych z 2022 roku firma kontrolowała wówczas szacunkowo 20% globalnego rynku elektrolizerów do produkcji zielonego wodoru [41][42].

Sieć produkcyjna grupy obejmuje obecnie lub w najbliższej przyszłości:

• Francja i Belgia – dwuzakładowa „europejska gigafabryka” (Aspach – produkcja ogniw od końca 2023 roku; Seraing – montaż stosów), o docelowej mocy do 1 GW rocznie [21][39];
• Chiny – dwie działające fabryki o łącznej mocy 2 GW rocznie, prowadzone w ramach w pełni zależnej marki Cockerill Jingli [22][40][43];
• Indie – zakład w Kakinada, z docelową mocą 1 GW do 2026 roku i planowanym zwiększeniem do 2 GW do 2029 roku, przy czym popyt na pierwszą fazę ma zabezpieczać kontrakt z indyjską grupą AM Green (dawniej Greenko) [45];
• Stany Zjednoczone – gigafabryka w Baytown pod Houston w Teksasie, uruchomiona na bazie istniejącego obiektu przemysłowego, z docelową mocą 1 GW rocznie do 2026 roku i modułami o mocy 30 MW [39][40][42][46];
• zapowiadane wcześniej moce w regionie Bliskiego Wschodu oraz w Maroku, w ramach ogłoszonego celu osiągnięcia globalnie 8 GW rocznej zdolności produkcyjnej do 2025 roku [44].

Na tym tle Foussemagne/Belfort pełni obecnie funkcję nieco odmienną od pozostałych lokalizacji – to ośrodek rozwoju technologii i przyszłych generacji elektrolizerów, a nie wielkoseryjnej produkcji komercyjnej, którą prowadzą Aspach i Seraing [3][21].

Część IV. Dwa równoległe projekty komercyjne: Zeebrugge i Holandia

HyOffWind w porcie Zeebrugge – 25 MW już zainstalowane

Zanim doszło do uruchomienia produkcji w Belfort, John Cockerill zakończył instalację czterech elektrolizerów alkalicznych o mocy 6,25 MW każdy (łącznie 25 MW) w ramach projektu HyOffWind w porcie Zeebrugge, w hubie portowym Antwerpia–Brugia [17][18][19][31]. Projekt, który osiągnął decyzję inwestycyjną w 2024 roku, prowadzą wspólnie Virya Energy, Messer Benelux oraz fundusz Hyoffgreen, przy wsparciu flamandzkiego holdingu energetycznego Flemish Energy Holding [29][30][33]. Rolę wykonawcy EPC (inżynieria, zaopatrzenie, budowa) pełnią wspólnie John Cockerill i belgijska grupa budowlana Besix [29][30][33][37].

Instalacja – określana jako pierwsza tej skali komercyjna instalacja zielonego wodoru w Belgii – ma zdolność produkcyjną do 3700 ton zielonego wodoru rocznie w pierwszej fazie, z przeznaczeniem dla lokalnego przemysłu i transportu ciężkiego, przy czym konkretni odbiorcy nie zostali jeszcze ujawnieni [17][18][19][29][30]. Co istotne z perspektywy przyszłego rozwoju, instalacja została zaprojektowana z możliwością rozbudowy do 100 MW [18][20][37]. Wyprodukowany wodór ma być teoretycznie kompatybilny z istniejącą belgijską infrastrukturą gazową, co w przyszłości mogłoby umożliwić sezonowe magazynowanie energii odnawialnej [37] – choć to scenariusz odległy, niepotwierdzony jeszcze żadną konkretną inwestycją infrastrukturalną.

Projekt w Holandii – 40 MW w cieniu poufności

Równolegle z zamknięciem etapu produkcyjnego dla Zeebrugge, zakłady w Aspach rozpoczęły przygotowania do produkcji ośmiu kolejnych elektrolizerów o łącznej mocy 40 MW, przeznaczonych dla nowego projektu zielonego wodoru w Holandii [3][29]. To właśnie ten kontrakt, obok kamienia milowego w Belfort, stanowi drugi filar najnowszego komunikatu John Cockerill. W przeciwieństwie do projektu belgijskiego, John Cockerill nie ujawnił na razie nazwy klienta ani szczegółów lokalizacji – firma poinformowała redakcję H2 View wprost, że odbiorca zastrzegł sobie poufność tych informacji [29]. Jest to wyraźna luka informacyjna, którą należy zaznaczyć: bez potwierdzenia tożsamości inwestora i lokalizacji nie da się ocenić np. modelu finansowania projektu, jego powiązań z holenderskim systemem wsparcia (SDE++) czy relacji do innych, znanych już projektów wodorowych w Holandii, takich jak wspomniany wcześniej, feralny dla McPhy projekt Djewels realizowany przez HyCC [15][25]. Warto podkreślić, że nie ma żadnych przesłanek wskazujących na to, by nowy projekt 40 MW był w jakikolwiek sposób powiązany z Djewels – to odrębne przedsięwzięcie, wspominane tu wyłącznie dla kontekstu historycznego roli holenderskiego rynku w załamaniu finansowym McPhy.

Część V. Znaczenie dla europejskiego sektora wodorowego

Historia McPhy i jej przejęcia przez John Cockerill ilustruje szerszy, niepokojący trend widoczny w europejskim przemyśle elektrolizerów w latach 2024–2025: rozdźwięk między ambitnymi zapowiedziami inwestycyjnymi całej branży a rzeczywistym tempem podejmowania ostatecznych decyzji inwestycyjnych (FID) przez odbiorców końcowych. McPhy padła ofiarą właśnie tego zjawiska – jej model biznesowy, oparty na rozliczaniu przychodów w powiązaniu z kamieniami milowymi dużych projektów, okazał się nieodporny na opóźnienia w realizacji pojedynczych, dużych kontraktów, takich jak Djewels [15][21][26].

Z drugiej strony, sposób w jaki zakończył się los McPhy – nie poprzez całkowitą likwidację i utratę technologii, lecz poprzez przejęcie kluczowych aktywów przez większego, zdywersyfikowanego gracza przemysłowego – można odczytywać jako przykład konsolidacji sektora, a nie jego regresu. John Cockerill, dzięki swojej globalnej skali i zdywersyfikowanym źródłom przychodu (grupa działa też w energetyce jądrowej, obronności i przemyśle stalowym), miał zasoby finansowe pozwalające przejąć aktywa francuskiej spółki w chwili, gdy rynek kapitałowy odwrócił się od czysto wodorowych „pure playów” [48]. Lokalni politycy z Belfort otwarcie mówili o tym w kategoriach ratowania francuskiej suwerenności technologicznej w sektorze zielonego wodoru [2][10] – choć nowym właścicielem stała się spółka belgijska, a nie francuska.

Otwartym pytaniem pozostaje, czy zapowiadana synergia technologiczna – połączenie ogniw John Cockerill z komponentami McPhy dająca 10–15% przewagi konkurencyjnej – rzeczywiście przełoży się na wymierne korzyści cenowe lub sprawnościowe dla klientów końcowych, oraz czy nieujawniony na razie projekt w Holandii okaże się pierwszym z serii kontraktów potwierdzających sukces tej integracji, czy raczej pojedynczym, izolowanym zamówieniem.

Luki informacyjne i zastrzeżenia metodologiczne

W trosce o rzetelność należy wyraźnie zaznaczyć następujące ograniczenia dostępnych źródeł:

• Kwota transakcji (ok. 600 tys. euro) oraz wysokość francuskiego wsparcia publicznego (ok. 50 mln euro) pochodzą z jednego źródła wtórnego, powołującego się na agencję AFP, i nie zostały potwierdzone w oficjalnym komunikacie John Cockerill ani w innych zweryfikowanych źródłach branżowych [7].
• Łączna kwota kapitału pozyskanego przez McPhy w całej historii spółki (ok. 358 mln euro) pochodzi z tego samego, pojedynczego źródła i wymaga niezależnej weryfikacji, np. na podstawie raportów rocznych spółki publikowanych na Euronext [7].
• Tożsamość klienta oraz dokładna lokalizacja projektu 40 MW w Holandii nie zostały ujawnione przez John Cockerill; wszelkie domysły na temat identyfikacji tego kontraktu pozostają w sferze spekulacji [3][29].
• Twierdzenie o 10–15% przewadze konkurencyjnej wynikającej z integracji technologii McPhy pochodzi wyłącznie z komunikatów prasowych John Cockerill i nie zostało potwierdzone niezależnymi testami technicznymi [2][9][10].

Bibliografia

1. energynews.pro, John Cockerill Hydrogen Launches First 5 MW Alkaline Electrolyzer at Foussemagne – https://energynews.pro/en/john-cockerill-hydrogen-launches-first-5-mw-alkaline-electrolyzer-at-foussemagne
2. John Cockerill, John Cockerill acquires key assets from McPhy to accelerate the development of its new generation of pressurized alkaline electrolysers – https://johncockerill.com/en/press-and-news/news/john-cockerill-acquires-key-assets-from-mcphy-to-accelerate-the-development-of-its-new-generation-of-pressurized-alkaline-electrolysers/
3. Chemin Digest, John Cockerill Builds Hydrogen Future – https://chemindigest.com/john-cockerill-unveils-first-electrolyzer-stack-manufactured-in-france/
4. H2 View, John Cockerill Hydrogen acquires McPhy’s core assets, including French gigafactory – https://www.h2-view.com/story/john-cockerill-hydrogen-acquires-mcphys-core-assets-including-french-gigafactory/2129128.article/
5. Offshore Energy, John Cockerill acquires McPhy’s assets to advance development of alkaline electrolyzers – https://www.offshore-energy.biz/john-cockerill-acquires-mcphys-assets-to-advance-development-of-alkaline-electrolyzers/
6. Hydrogen Tech World, John Cockerill acquires key assets from insolvent French electrolyser company McPhy – https://hydrogentechworld.com/john-cockerill-acquires-key-assets-from-insolvent-french-electrolyser-company-mcphy
7. Haush, John Cockerill Hydrogen Acquires Key Assets of Insolvent McPhy in Strategic Move to Boost Europe’s Green Hydrogen Capabilities – https://haush.co.uk/john-cockerill-hydrogen-acquires-key-assets-of-insolvent-mcphy-in-strategic-move-to-boost-europes-green-hydrogen-capabilities/ (dane finansowe niezweryfikowane niezależnie – patrz zastrzeżenia)
8. Euronext / GlobeNewswire, McPhy Energy: Judicial reorganization and offers – Update (25 czerwca 2025) – https://www.globenewswire.com/news-release/2025/06/25/3105297/0/en/mcphy-energy-judicial-reorganization-and-offers-update.html
9. Hydrogen Central, McPhy Energy announces the opening of a judicial reorganization – https://hydrogen-central.com/mcphy-energy-announces-the-opening-of-a-judicial-reorganization/
10. Hydrogen Tech World, John Cockerill acquires key assets from insolvent French electrolyser company McPhy (cytaty osób) – https://hydrogentechworld.com/john-cockerill-acquires-key-assets-from-insolvent-french-electrolyser-company-mcphy
11. Renewables Now, Electrolysers maker McPhy enters judicial reorganisation – https://renewablesnow.com/news/electrolysers-maker-mcphy-enters-judicial-reorganisation-1276608/
12. TipRanks, McPhy Energy Sees Electrolyzer Revenue Surge in 2024 – https://www.tipranks.com/news/company-announcements/mcphy-energy-sees-electrolyzer-revenue-surge-in-2024
13. GlobeNewswire, McPhy Energy: 2024 Annual Results and Update on Financial Situation – https://www.globenewswire.com/news-release/2025/03/31/3052567/0/en/McPhy-Energy-2024-Annual-Results-and-Update-on-Financial-Situation.html
14. Fuel Cells Works, McPhy Energy Lowers 2024 Revenue Guidance to €11M – https://fuelcellsworks.com/2025/01/13/hydrogen-economy/mcphy-energy-lowers-2024-revenue-guidance-to-11-million-down-from-previous-estimate-of-18-22-million
15. H2 View, McPhy slashes FY2024 revenue guidance amid project delays and refuelling exit – https://www.h2-view.com/story/mcphy-slashes-fy2024-revenue-guidance-amid-project-delays-and-refuelling-exit/2119567.article/
16. Energy News, McPhy Struggles to Attract Buyers Before Liquidation Looms – https://energynews.biz/mcphy-struggles-to-attract-buyers-before-liquidation-looms/
17. HydroNews, John Cockerill completes installation of a 25 MW electrolysis plant in the Belgian port of Zeebrugge – https://www.hydronews.it/en/john-cockerill-completes-installation-of-a-25-mw-electrolysis-plant-in-the-belgian-port-of-zeebrugge/
18. Hydrogen Insight, John Cockerill completes electrolyser installation at 25MW green hydrogen project in Belgium – https://www.hydrogeninsight.com/electrolysers/john-cockerill-completes-electrolyser-installation-at-25mw-green-hydrogen-project-in-belgium/2-1-1982784
19. Hydrogen Europe, 25MW electrolysers installed at Belgian port – https://hydrogeneurope.eu/25mw-electrolysers-installed-at-belgian-port/
20. H2 Energy Group, John Cockerill, BESIX signs agreement to develop a 100MW green hydrogen production facility in Belgium – https://h2eg.com/2022/02/17/h2-view-news-john-cockerill-besix-signs-agreement-to-develop-a-100mw-green-hydrogen-production-facility-in-belgium/
21. John Cockerill Hydrogen, Electrolyser production – https://hydrogen.johncockerill.com/en/manufacturing-facilities/
22. Hydrogen Insight / Recharge, John Cockerill starts construction on first alkaline electrolyser gigafactory in US – https://www.hydrogeninsight.com/electrolysers/green-hydrogen-john-cockerill-starts-construction-on-first-alkaline-electrolyser-gigafactory-in-us/2-1-1569317
23. John Cockerill, Get to Know John Cockerill: Meeting the Needs of Our Time – https://johncockerill.com/en/press-and-news/news/get-to-know-john-cockerill-meeting-the-needs-of-our-time/
24. FuelCellChina, John Cockerill to build Africa’s first electrolyser gigafactory as it expands global production to 8GW by 2025 – https://www.fuelcellchina.com/Industry_information_details/176.html
25. FuelCellChina, John Cockerill Steps Up India’s Green Hydrogen and Renewable Energy Initiatives – https://www.fuelcellchina.com/Industry_information_details/6235.html
26. BusinessWire, John Cockerill advances US expansion of hydrogen in Houston area with launch of gigafactory in Baytown – https://www.businesswire.com/news/home/20231020253613/en/John-Cockerill-advances-US-expansion-of-hydrogen-in-Houston-area-with-launch-of-gigafactory-in-Baytown
27. Discover the Greentech, McPhy: metal hydrides, electrolyzers and hydrogen stations – https://www.discoverthegreentech.com/en/companies/mcphy-metal-hydrides-electrolyzers-and-hydrogen-stations/
28. Wikipedia (EN), McPhy Energy – https://en.wikipedia.org/wiki/McPhy_Energy
29. Gasworld (materiał wyjściowy, bookmark), John Cockerill finishes 5MW electrolyser using McPhy-acquired assets – https://www.gasworld.com/story/john-cockerill-finishes-5mw-electrolyser-using-mcphy-acquired-assets/2254311.article/

---

Summary: The McPhy Acquisition and the Dawn of a New Electrolyzer Era

• The Milestone: One year after acquiring the key assets of the insolvent French manufacturer McPhy Energy, the Belgian industrial group John Cockerill has successfully manufactured its first 5 MW pressurized alkaline electrolyzer stack at the Foussemagne/Belfort facility in France.
• The Deal in Context: McPhy, despite raising over €358 million in historical capital and opening a gigafactory, collapsed in 2025 due to severe cash flow issues caused by project delays. John Cockerill acquired its core assets for an estimated €600,000, backed by roughly €50 million in French state aid aimed at safeguarding technological sovereignty and the European IPCEI Hy2Tech framework.
• Technological Synergy: By integrating McPhy’s patents in 30-bar pressurized alkaline electrolysis with John Cockerill’s high-current-density electrode expertise, the group aims to secure a 10–15% competitive advantage. Producing hydrogen under pressure directly from the stack eliminates the need for expensive, high-maintenance external first-stage compressors, significantly lowering CAPEX and OPEX.
• Market Outlook: While the Belfort site acts as a European hub for R&D and next-generation prototyping, John Cockerill continues its global commercial expansion, currently finalizing a 25 MW installation in Zeebrugge, Belgium (HyOffWind), and manufacturing a 40 MW project for a confidential Dutch client. This case study underscores a broader shift in the green hydrogen sector: the decline of standalone, cash-strapped „pure-play” startups and the consolidation of the industry around highly diversified, multi-gigawatt engineering giants.